تأثیر جیغ و فریاد اطرافیان بر سلامت روان نوزاد نوزادان از همان ماه‌های ابتدایی زندگی، به صداها و تنش‌های محیطی واکنش نشان می‌دهند. شنیدن جیغ، فریاد و صدای بلند اطرافیان می‌تواند در نوزاد احساس ترس و ناامنی ایجاد کند؛ زیرا سیستم عصبی او هنوز کامل نشده و توان پردازش هیجانات شدید را ندارد. وقتی نوزاد در معرض صداهای خشن و ناگهانی قرار می‌گیرد، بدن او وارد حالت «هشدار» می‌شود و هورمون‌های استرس، به‌ویژه کورتیزول، ترشح می‌شوند. ترشح مکرر و طولانی‌مدت این هورمون می‌تواند بر رشد طبیعی مغز نوزاد، به‌خصوص بخش‌هایی که مسئول یادگیری، تمرکز و تنظیم احساسات هستند، اثر منفی بگذارد. مغز نوزاد در سال‌های ابتدایی زندگی، در حساس‌ترین مرحله رشد خود قرار دارد. استرس‌های شدید و تکرارشونده در این دوره می‌توانند باعث شکل‌گیری الگوهای نادرست عصبی شوند. به همین دلیل، کودکانی که مرتب در محیط‌های پرتنش و پر از فریاد رشد می‌کنند، در آینده بیشتر در معرض مشکلاتی مانند اضطراب، بی‌قراری، ترس‌های ما ...